Samotność

Nauczyłam się, że

niezwykłość człowieka

także w jego samotności.

Gdy mi się zdaje, że kogoś znam,

to naprawdę tylko mi się zdaje. A gdy w końcu

zapada zgoda nad nieprzenikalnością drugiej,

a w znacznym stopniu i własnej, istoty

samotność zaczyna emanować

przyjaznym ciepłem,

jakby wołaniem

z Domu.

Powody

Nauczyłam się, że

miłość

chodzi na codzieǹ w szarej

sukience, że ma zniszczone od pracy

ręce, że to nie o niej w miłosnej piosence.

Tajemnica szczęśliwych
bez powodu.

Radość

Nauczyłam się, że

radość

obleka się w ciszę

i oddycha nadzieją.

Hałas,

choćby w śmiech wystrojony,

na spodzie chowa

truciznę smutku.


Fot. Kevin Grey 

Curriculum vitae

 

Nauczyłam się, że

wyśmienite curriculum vitae

nie zawsze jest dowodem bogatej

i ugruntowanej osobowości.

Ku czemu persona grawituje całą sobą -

trzeba by pytać. I odpowiedź miarkować

wedle zasady:

najpierw oś, na ktόrej się wszystko osadza,

potem części składowe urządzenia;

najpierw linia melodyczna pieśni,
potem inne muzyczne
komponenty.

Swoją drogą

Nauczyłam się, że

piękny jest człowiek,

ktόry do końca idzie swoją własną drogą,

choćby małą i mapie nie znaną

dla swej maleńkości.

Bo iść do końca,

to wszystko pokochać.

Bo swoją iść drogą, bez żalu i zawracań,

to z sobą się jednać i sobą się stawać.


Artworks: Christoph Berg

Kocioł

Nauczyłam się, że

zacieranie granic,

na jakimkolwiek odbywa się polu:

rodzinnym, państwowym, politycznym, moralnym,

religijnym, obyczajowym i tak dalej i tym podobnie,

to taktyka heroldόw kłamstwa.

Piekielnie prosta i piekielnie skuteczna

Najpierw poraża wrażliwość, potem upija

pachnącym trunkiem o pachnącej nazwie:

wszystkowolność.

Reszta nakręca się sama. Po wspόlnej

pochylni, do wspόlnego kotła,

śmierdzącego

siarką.

Strony

Nauczyłam się, że

przyjaźń jak most. Łączy dwa brzegi,

ale i na dwόch brzegach się wspiera.

Gdyby jeden z brzegόw odmόwił istnienia,

most by się zawali.

Gdy jedna strona tylko dźwiga przęsło przyjaźni,

przyjaźń idzie pod wodę.