Odpoczynek

Nauczyłam się, że

kto odpoczywa, mniej się leni.

Zabrać odpoczynek, np. niedzielny,

to skazać ludzi na wyrobnictwo,

poszarpane lenistwem, czyli

niemożnością koncentracji

na tym, co tu i teraz.

Najwyższa, niewątpliwie, forma odpoczynku

to umiejętność przebywania z sobą samym.

Wdrażanie do tej umiejętności

jest tak samo ważne

jak wdrażanie

do pracy.

Z CYKLU Nauczyłam się, że... 

Kruszec

Nauczyłam się, że
więcej na ziemi kruszcu
niż to widać.
 
Oczy, które błogosławią dziecko
wychodzące do szkoły,
ręce czekające z obiadem
- bez lakieru paznokcie
i rzęsy bez tuszu -
opadają szalą dobra,
liliowym pokłonem
do stóp Sędziego
i przesądzają
losy.

Z CYKLU Nauczyłam się, że...

Chluba

Nauczyłam się, że

z niemądrości chlubi się ten,

ktόry głosi, że mόwi, co myśli.

Czyż nie na odwrόt powόd do chluby:

myśleć co się mόwi?

Z CYKLU Nauczyłam się, że...

Światli

Nauczyłam się, że

umysł prawdziwie światły

nie komplikuje spraw prostych,

a skomplikowane i nieproste

wywabia na światło

i prostuje.

“Pόł-ktosie” wszelkiej maści

 dorabiają

 wykrzywianiem

 porządku.

Z CYKLU Nauczyłam się, że... 

Przez wszystko

Nauczyłam się, że

przez wszystko można rosnąć

i karleć można przez

wszystko.

A jak? A gdzie?

Stale się uczę.


Z CYKLU Nauczyłam się, że...

Ziarnko

Nauczyłam się, że

ziarnko wiary do ziarnka,

a uzbiera się

pewność.

Z CYKLU Nauczyłam się, że... 

Ogień

Nauczyłam się, że

tak dużo zalatanych,

tak mało zamyślonych.

Zalatanym się zdaje, że bez nich zgaśnie ogień.

Zamyśleni dopiero się dowiedzą,

że byli ogniem.

Z CYKLU Nauczyłam się, że...