Radość

Nauczyłam się, że

radość musiała być oddechem

utraconego raju i że do radości powrόci

każde drzewo i każda istota.

Czyż nie o tym te spektakle

na wrześniowym

niebie?

Z CYKLU Nauczyłam się, że... 

Stroje

Dziewczyna w markowych butach,

wiśniowa torebka z cielęcej skόry

i rajstopy z drabinkami

lecących oczek.

Stroją się zazwyczaj bogaci i biedni.
Biedni na bogatych, bogaci na biednych.

Reszta się ubiera.

Zdolności

“Zjedz sandwiczkę i pόjdziemy na szoping” -

dolatuje do uszu rozmowa mamy z cόreczką.

Niektόrzy Rodacy wyjątkowo radzą sobie z językami.

Po krόtkim pobycie za granicą nie tylko mόwią po obcemu,

ale i odwiedzając kraj, rozglądają się za ...

tłumaczem.

___________

art. Lidia Pikuła

Wiatr

Nauczyłam się, że

ludzi należy kochać,

wszystkich, jeśli to możliwe,

wbrew sobie, gdy inaczej niemożliwe,

ale opierać się na nich to jakby się oprzeć

o wiatr, nie rozpoznając jego natury

i przeznaczenia.

Z CYKLU Nauczyłam się, że... 

Młodość

Nauczyłam się, że

stare dusze i stare instytucje

poznaje się po ilości paragrafόw

i przepisόw.

Ewangelia - Księga Młodości

nie wydłuża listy za i na - kazόw.

Światłem rozjaśnia i wypełnia po brzegi

jedynie  konieczne.

Z CYKLU Nauczyłam się, że...

______________

foto. Bruce Lynn

Kwiecie

Nauczyłam się, że

potrzeba długo i w ciszy

oświetlać wszystkie za i przeciw

nim się kogoś wpuści

do środka.

Pięknie,

gdy zakochanie

spada na głowę i ramiona

mokrym kwieciem. Gorzej, gdy potem,

wpadamy w poślizg, gdy się to kwiecie

przylepi.

Z CYKLU Nauczyłam się, że...

W Londyńskim metrze

Nauczyłam się, że

trzeba choć raz zadrżeć

w gąszczu obcych rysόw,

dźwiękόw, kolorόw skόry i szat,

by zapragnąć Mądrości,

z ktόrej wszystko wypływa

i pokory, bez ktόrej

nie dostąpić nam smaku

braterstwa.

Z CYKLU Nauczyłam się, że...