Piękno

piękno

ma twarz Kobiety

jedynej

ktόra zdeptała

łeb węża

cała

zdrowa

od początku

nie obumiera

by żyć

piękno

ma imię Kobiety

dziecko zasypia

w jego dźwięku błękitnym

a piekło

drży

piękno

ma serce Kobiety

niepodzielone na owoc i kwiat

po kres brzemienne

testamentem

Syna

Znak

Nauczyłam się, że

nic
tutaj

nie jest

na zawsze

ani do końca

nasze

poza tęsknotą,

aby tak było.

Ta tęsknota,

zapomniany znak ojczyzny,

rozdmuchuje iskry
domowe.

Z CYKLU: Nauczyłam się, że...  

Szczęście

Nauczyłam się, że

istnieje szczęście, ktόre

zostaje z nami w nieszczęściu.

Nie strzegą go żadne sekretne kody,

choć nie ma na nie gotowej recepty.

Nie czeka na pόłce na bogatych klientόw,

jest nasze tylko wtedy,

gdy złoto nam

śmieciem.

Z CYKLU: Nauczyłam się, że...

____________

foto. Hannah Spyksma

Test

Nauczyłam się, że

życia wewnętrzne drugiego człowieka

to przestrzeń święta, po ktόrej swobodnie

porusza się tylko Bóg. On też tylko wie

kiedy modlitwa  jest

modlitwą.

Gdy nam jednak trzeba rozeznać,

dla względόw formacyjnych na przykład,

wiarygodność duchowości

wspόłbrata czy wspόłsiostry,

dobrze, między innymi, 

podpatrzeć jak sprzątają

klasztorną kaplicę

czy kuchnię.

Z CYKLU: Nauczyłam się, że...   

Łańcuch

Nauczyłam się, że

 troska o własną duszę

 wymaga najwyższej

 roztropności.

Nie wystarczy fakt,

że zły pies jest uwiązany.

Trzeba jeszcze zerknąć na długość

łańcucha.

Z CYKLU: Nauczyłam się, że...   

_____________

foto. Carles Reig

Kwalifikacje

Nauczyłam się, że

prace proste, domowe i  fizyczne

wymagają większych kwalifikacji osobowościowych

niż inne zajęcia. Jak na lekarstwo pracownikόw,

ktόrzy się odważą pobrudzić i spocić.

Umysłowych wszelkiej maści

jak komarόw w sezonie.

Z CYKLU: Nauczyłam się, że... 

Nazaretanki z Nowogrόdka

                                                     Błogosławionym Męczennicom, 

                                                                       Nazaretankom z Nowogrόdka,

                                                                       rozstrzelanym 1 sierpnia, 1943 roku

zabito je w sierpniu

w połowie lata

nikt nie zawinił

same sobie były winne

drzwi domu zostawiały otwarte

by lepiej słyszeć wołanie

z mroku

i za głośno myślały

o bracie człowieku

w nie swoje

jednym słowem

wtrącały się sprawy

Najwyższego przejrzawszy

słabość

i w biały dzień przyszedł anioł

pacierz w krew zamienił

pierwszy ich grόb

w lesie

gdy pόjdziesz tam kiedy

a będzie znowu lato

musisz się najpierw przedzierać

przez łąkę

pełną kwiatόw

_____________

mal. Adam Styka