Puch

Nauczyłam się, że ciężary 

nadzwyczajne, zwłaszcza te

dźwigane w świetle reflektorόw i fleszy,

to małe ciężary.

Ci  bowiem, ktόrzy im podołali

tak często padają bez sił,

gdy trafi w nich

puch

zwyczajności.


Z CYKLU: Nauczyłam się, że... 

Radość i łzy

Nauczyłam się, że nie ma radości

nad radość

w oczach drugiego człowieka,

o ktόrej się wie,

że z naszego powodu.

I nie ma smutku

nad łzy

drugiego człowieka,

o ktόrych się wie,

że z naszego powodu.


Z CYKLU: Nauczyłam się, że...

_________

fot. Sergei Lysov

Rozrzutność

Nauczyłam się, że bόle,

zawody i straty nie zawsze nas ominą

i musimy je wliczać w koszta życia.

Jeśli zaś chodzi o naszą cząstkę

trzeba żyć tak rozrzutnie,

by nie starczyło

na zdrady.


Z CYKLU: Nauczyłam się, że...   

Ze świecą

Nauczyłam się, że dobrą jest rzeczą

każdego wysłuchać,

ale do dyskusji i rady

dopuszczać tylko tych

znalezionych ze świecą.

Z CYKLU: Nauczyłam się, że...   
 

Tunel

Nauczyłam się, że w tunelu się nie wysiada. 

Trzeba dosiedzieć  do stacji,  

choćby siedzenie dłużej

graniczyło z niemożliwością.

Głowa w jednym kawałku

i odrobina światła 

to minimum, by ...


Z CYKLU: Nauczyłam się, że...   

__________

fot. N. Murphy

Częstochowska

jak moja

ziemska matka

w spojrzenia

darze

tak Ty

Niebieska moja

Okiem jesteś widzącym

całą mnie

i zawsze

spotkanie z Tobą

święto

moich oczu

okiem

i ja się staję

patrzę

(Kto zieleń powrόci, 2005)

Jόzef

językowi za skąpo języka  

barwom za mało barwy

w słowika siόdmym niebie

zaledwie zamiar marny

Owoc pustyni jesteś

Rozrosły Diament

z muzyki tkany i światła

Bogu Ojciec

Przybrany

___________

mal. s.J.Gołębiowska